5555555555


ได้ๆ เลยจ้า ^^

ยอดดดดดดดด

เปลี่ยนรูปเชี่ยย

-_-''

5555 ++

ขวัญใจเพื่อนๆเลยดิ

เหงมีอีกคนก็เอารูปนี้ลง

เหมือนเด็กๆ อยู่เลย 555

ดิสเพล รูปชัด หรอ???

เห้อออ ม่ายช่ายกุ๊ น้องกุ รูปนั้นอะ

~!! สบายกว่ากันเย๊อะเลยยย

ยังเลยย เค้าไม่ฟัง

กบก่เลยปล่อยไปก่อน เด่วสักพักค่อยคุย

ทำไม ต้องเอารูปพี่ทีชัช ขึ้นหมดเลยอะ

เห้นแร้ว มึนๆๆ --*

เมิงไปไหนวะ

ไปไหนก้เจอแต่รูปไออ้วน เวียนหัว

55555555555555

โครตรักเพื่อน เลย

ไม่เอาแข่งขาอ๊าา

epy โหดทุกตัว

ว้อทเดอะฟัก

พิมพ์ตกเยอะชิบหาย เฟ็ง

วันนี้ สุดๆอะ 55 ขากลับนั้งตุ๊กๆ เดินบนถนน โศกนาฏกรรม ก่อนจะทิ้งท้ายกลับบ้านด้วยรถ เมล์ตีนนรก!!!


ปล.ตุ๊กๆ กวนตีนม๊ากก ตุ๊กแก๊(- -)
ปล.ถนน สายนั้น ถ้าไม่บอกไม่รู้เลยว่ามันคือสถานที่ที่แก๊สระเบิด มีคนตายครึ่งร้อย และแฟลตแถวนั้น ถูกไฟไหม้ สูง เท่ากับตึก 3 ชั้น
ปล.รถเมล์คั้นนั้นวิ่ง80 กม/ชม พร้อมด้วย ผู้โดยสารเต็มคันรถ แต่เอ๋ ทำไมพอกุลงมามองขึ้นไป กลับ ไม่เห็นใครสักคนเลยหว่า เอ๊ะ เหลือบไปมองตั๋ว เห้ยย นี่มันตั๋วเมื่อสี่ปีที่แล้วนี่หว่าแล้วเอามาไห้กูทำไมเนี่ย> <'' แล้วรถคันนั้นก็แล่นออกไปด้วยความเร็ว ก่อนที่จะมีคน ยืดคอออกมายาวๆ แหย๊ะ ยิ้มให้ผม ผมวิ่งสุดใจขาดดิ้นขึ้นสะพาน ลอยอย่างรวด เร็ว มีคนเดินสวนทางผมมา ผมเริ้มใจชื่อว่าเมื่อกี้ผมเจออะไรมา แสงไฟบนสะพานลอยมืดสลัวๆ คนที่ผม เห็นแล้วใจชื้น เริ่มเดินเข้า มาหาผมเรื่อยๆ ผมก็เดินของผม ต่อ ไป ผ่อเดินผ่านหน้า กัน ผมก็ไม่สนใจก่อนที่จะเหลือบไปมองเขาแล้วเขาก็หันมามองผมพร้อมกับ ยิ้ม ยิ้ม!!! ปากที่เขายิ้ม เริ่มกว้าง ขึ้นเรื่อยๆ ผม สีหน้าเปลี่ยนจาก ที่ยิ้มๆอยู่ยิ้มของผมเริ้มหด ลดเรื่อยๆ ปาก ผมเริ่มเบ๊ะออกข้างๆ น้ำตาคลอเบ้า ขาสั้นและแข็งก้าวไม่ออก ก่อนที่เขาจะอ้ากปาก พรวด พร้อม ริมฝีปากแตะ พื่นเลือดของเขาคนนั้นไหล ออกมา จนเต็มสะพานลอย เขาค่อยๆขยับเข้ามาไกลๆผม ไกลเข้ามาผมกลั้นใจเฮือกสุดท้าย วิ่งลง บันไดสะพาน ลอย อีกประมาน 5 ขั้นถึง พื่นแล้ว ผมสะดุดล้ม ลงก่อนจะมี พี่สาวสุดสวย มาพยุงผมลุกขึ้นแล้วถามผมว่า ''เป็นอะไรไปค่ะน้องวิ่งหนีอะไรมาเนี่ย'' พี่สามเค้า น่ารักม๊ากกกกก ผมอึ้งไปชั่วขณะก่อนตอบว่า ''ปะ..เปล่า ครับบ '' พี่เข้าก็ยิ้มให้ผม ยิ้ม ยิ้มอีกแล้ว!!!! ยิ้มของพี่สาว คนนั้น ไม่ได้แบะออกหรือกว้างออก แต่ก็ยังคงเป็นยิ้ม เหมือนคนปกติทั่วไป แต่สิ่งที่แปลกคือ กลิ้นตุๆ เริ่มตลบอบอวน ก่อนที่ หน้าพี่สาวคนนั้นจะมีเลือดค่อยๆไหลออกมา ตาพี่สาวคนนั้น จากที่กลมโต เริ่ม โบ๋ว เส้นเลือดนัยตาเริ่มแตก ตาเริ่มแดงฉาน ก่อนที่จะหัวเราะ พร้อมเลือดที่ท่วมปาก ออกมา ผม ถึงกับ ผงะ ขาสันทำอะไรไม่ถูก เหลือบไป มอง บนสะพานลอย ไอตัว ที่ปากฉีกมันค่อยๆ สงเสียงหัวเร๊าะในลำคอออกมา แล้วค่อยๆเดินลงมาหา ผม ส่วนพี่สาวคนนี้ก็เริ่ม คลานมาหาผม จากที่ตอนแรกยืนอยู่ ผม รีบ คลานถอยหลังและ ลุกขึ้นวิง่อีก ครั้ง ก่อนจะถึงหน้าปากซอยบ้านผม วินมอไซด์ อยู่กับเพียบ คราวนี้ผมสำรวจ อีกครั้งว่า เขาเป็นคน จริงรึเปล่า สรุปว่าใช่เขาเป็นคน





ภาคสองพิมพ์แป๊บ

ที่รักกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกขาาาาาาาา